Hilabetea: abendua 2014

Joxe Miguel (The Real Unknown Very Best Never Telling History)

Posted on

Larunbatean Katihotsak Logiak antolatutako Zeatikezpa III Bideo Rallya ospatu zen. Goizeko 1oetan genuen zita Hernaniko Kontrakantxa Gaztetxean eta bertan agertu ginen The Indezents Komandoa beste hiru talderekin batera. Talde bakoitzak gai bat eta objektu bat idatzi zituen paper banatan eta zozketa bidez aukeratu ziren guztiok gure laburretan erabili beharrekoak. Aukeratuak “Teknologia” gaia eta “zatoa” objektua izan ziren.

Bigarren gosariarekin gai eta objektu horrekin zer demontre egin erabakitzen hasi ginen eta kanpoan zegoen txakur-giroa ikusita, ezer grabatu gabe sasi-dokumental bat egitea erabaki genuen. Hemen duzue arratsaldeko 19:00etan aurkeztu genuen laburra edo. Ea guk egiten bezain ongi pasatzen duzuen ikusten.

Joxe Miguel (The Real Unknown Very Best Never Telling History) from The Indezents on Vimeo.

Advertisements

Herriko musikariekin solasaldia Beasaingo ELEDAn

Posted on

Durangoko Azokaren ostean, deskantsatzeko denbora askorik izan gabe, Goierriko Disko eta Liburu Azoken ordua iritsi zen pasa den asteburuan eta nola ez, hemen ere Finlandiak bere lekutxoa izan zuen. Herriko beste bi idazle gazterekin batera solasaldi batera ere gonbidatu ninduten Beasaingo Azokatik eta etxean bezala izan ginen bertan Irati Goikoetxea bere Andraizearekin, Unai Baztarrika Ezinbestean poema liburuarekin eta ni neu Finlandiaren lehen bi atalekin. Solasaldia Maitane Legarretak gidatu zuen eta bide onetik eraman gintuenaren zalantzarik ez dut. Ederra izan zen.

Solasaldia amaitzean, herriko musikarien txanda iritsi zen eta aurtengoan, saio hau gidatzeko gonbitea jaso nuen zerbait ezberdina bilatzen ari zirela argudiatuz. Helburu horrekin, herriko musikari ezberdinekin entzunaldi gidatu bat egiteko ideia proposatu nien eta gustura hartu zuen erronka antolakuntzak. Musikaz, musika egiteaz eta markatu gaituzten kantuez aritu ginen eta horretarako, hiru gonbidatu bikain izan nituen alboan. Këa taldeko Xabi Mujika, Nikkin izenarekin proiektua aireratu berri duen Igor Alustiza eta Lost Chords taldea desegin berri beste bi proiektutan sartuta dabilen Unai Cuadrado.

Imaudioko Alberto Inzak soinu mahaian egindako lan zoragarriari esker solasaldi osoa grabatu ahal izan genuen eta horixe da gaurkoan blogera ekarri nahi izan dizuedana. Hemen duzue:

Horixe duzue solasaldi osoa baina azkenaldian Spotifyri hartzen ari naizen zaletasunarekin, entzunaldi gidatuan entzun genituen kantu zerrenda ere prestatu dizuet. Gogor xamarra geratu zitzaigun azkenean eta inguruan genituen familiak ikaratzeko beldurra ere izan genuen baina bai bertaratu zirenek, eta baita antolakuntzakoek ere, positibotzat jo zuen zuten esperimentua. Zer esan beraz? Gure aldetik, datorren urterako ere prest gaudela!

Mila esker antolakuntzan parte hartu duten guztiei eta baita solasaldi honetara animatu ziren hiru musikari itzelei. Aupa zuek!

 

PD: Berez zerrendan zeuden baina entzuteko denborarik izan ez genuen kantuak ere badira zerrenda. beste alde batetik, entzun genituen baina Spotifyn ez dauden kantuak ere badira. hemen dituzue: Gaztetasuna eta zahartasuna (Willis Drummond), Lerro gorriak (Këa), Begira (Nikkin), Etorri (Geroh), Erotasuna II (Ama Say), Ez zaitut somatu iristen (Lisabö), Suizidio herrikoia (Matxura), Joan orduko (Asier).

ELEDA 2014

Posted on Updated on

Hemen duzue “Herriko musikariekin solasaldia Beasaingo ELEDAn” postak eman zuen kantu zerrenda. Spotifyn topatu ez nituenak aipatutako postean entzun ahal dituzue:

Bat eta bat (2014/12/12)

Posted on

Mikel Alvarez

Gabonak gainean ditugu eta zertarako gezurretan hasi, gu ere kontsumismoaren zurrunbiloan murgiltzen gara. Ez dut gehiegi atsegin shoping delakoa edo bizitza puta guztian esan dugun moduan, erosketak egitea. Hori dela eta, garai hauetan merkatal zentro erraldoi horietako batera joaten gara egin beharreko guztia kolpe bakarrean egiteko. Aurten Gasteizera joateko erabakia hartu genuen eta egia esan gustura itzuli ginen autoko maletategian ekarri genuenarekin. Han ikusi genuenak ordea, beste aho zapore bat utzi zidan. Herrietatik joaten garenak egun bat markatzen dugu egutegian eta egun hartako eguraldi bikaina ez zen plana bertan behera uzteko arrazoi nahikoa izan. Hala ere, asko harritu ninduen bertan ikusi genuen jende gehienak bertakoa izatearen itxura izateak eta are gehiago, ez zirudiela erosketak egitera joan zirenik. Egun pasa zebiltzan han, alde batetik bestera. Gaztetxo koadrilak batzuk eta haur txikidun familiak besteak… Benetan, ez al dute plan hobeagorik larunbat arratsalde eguzkitsu baterako. Gu ahal bezain azkar alde egin nahian eta besteak aldiz, atarian hizketan auzoko atarian egongo balira moduan. Kevin Smithen Mallrats filma bikaina datorkit burura une honetan eta hemen ere halako jendea ote dugun galdetzen diot nire buruari. Eta garrantzitsuagoa dena, jendeak hori baino plan hobeagorik ez izateko gaizki zer egin ote dugun gizarte moduan.

batetabat

Jon Artola

Abiada bizian aldatzen direla gauzak Mikel! Nik ere gogoan dut oraindik nola gaztetan, ez nuen ulertzen estatu batuetatik zetozkigun serie eta filmetan zioten ‘Merkatalgunera noa arratsaldea pasatzera!’ hura. ‘Arratsalde guztia Eroskin sartuta? Barazki, haragi eta poteko janari artean?’ pentsatzen nuen, ‘A ze aspergarria!’. Geroago iritsiko zitzaizkigun ordea zineak, tabernak eta abar zituzten estatu batuar erako gune komertzial handiak, eta pelikuletako esaldi hark erabateko zentzua hartuko zuen.

Baina gizarte bezala ditugun akatsei begiratu beharrean Mikel, gune horiek ondo egin dituzten kontuak azpimarratuko nituzke nik gehienbat. Izan ere, gako batzuetan erabat asmatu dutelakoan nago. Adibidez, hiriguneetatik kanpo dauden ezleku-kutxa itxi-neutro horiek, berdin-berdin irensten dituzte beraien baitan irlandar tabernak, sofadun kafetegiak, ume-jolas parkeak edo kirol dendak, guztiok aurkitu dezagun erakargarri suertatuko zaigun guneren bat. Eta noski, argi naturalik gabe. Hots, denboraren joanaren zentzurik gabe. Espazio eta denboratik at hortaz. Errealitatearen zikintasunetik at, amets edo pelikula batetan bezala. Eta finean, gure dirua ere benetakoa ez balitz bezala gastatzea gustatuko litzaieke hauei, baina noski, hori gehiago kostatuko zaielakoan nago.

Finlandia (2. atala) – 2.2

Posted on

Ohetik altxa eta Suncamp handia atera zuen ohe azpitik. Barruko arropa joko berri bat hartu nahi zuen bertatik baina erabat ahaztua zuen kremailerako giltzarrapoarekin topatu zen. Abiatu baino egun batzuk lehenago erosi zuen herriko burdindegi batean balizko lapurrak kikiltzeko asmoz eta giltza diru-zorroan zuela gogoratu zuen. Prakak koltxoi azpitik atera, giltza txikia hartu eta giltzarrapoa zabaldu zuen “Total, kremailera apurtzea kostatzen denarekin…”.  Behin Suncamp handia zabalik, goizeko dutxa kirasdunaren ondoren barruko arropa aldatu zuela gogoratu zen. Giltzarrapoa itxi eta giltza diru-zorrora itzultzean, ezkutuko zorroan ehun euro besterik ez zituela oroitu zuen. Oporrei ekin baino bi aste lehenago bankura joan zen króna batzuk lortzea posible ote zen jakiteko asmoz baina txanpon hori ez omen zegoen erabiltzen zituztenen artean. Ez zuen gehiegi konbentzitu azalpenak baina krónarik gabe irten zen sukurtsaletik “Funtzionarioak eta bankuetako langileak. Eguneroko lan errutinatik ez ateratzeagatik edozein gauza”. Bankuan kasu egin zion neska gazte panpox zein lehorrak, dirua Islandiara iritsi bezain pronto ateratzea gomendatu zion ohikoa zuen mespretxuarekin “Zein pentsatuko ote du honek dela? Nahiago nuke zure ordez Eroskiko kajera bat egongo balitz, askoz atseginagoak dira… Egunen batean kexa bat jarri behar dut…”.

Chiquilín pakete bat baino lehorragoa zen bankuko langilea burutik kendu eta arropa janzten hasi zen. Reykjavik ezagutzen hasteko ordua zen. “Dirua atera. Horixe da nire lehen misioa Islandian”. Kamiseta jantzi zuen dirua non atera harreran galdetuko zuela erabakitzen zuen bitartean. Burua lepotik ateratzean botilekin jolasean ari zen gazteak egun onak eman zizkion.

-Gud mornin! – “Joder, hau ni bezalaxe dabil ingelesarekin…

-Espanix? – “Ingeles horrekin ezin da oso urrutikoa izan. Espainiarra edo frantziarra”.

-Italian – “…edo italiarra”.

-Bonjorno!

-Buon giorno – Erantzun zion italiarrak irriparre batez – Mai neim is Lorenco

-Laik de outsaid! –“Kanpoaldean gogor jotzen ari dekena! Harrapatu dek? Ona izan dek!”.

-Guat? – Higgsen Bosoiaren teoria azaltzen ariko balitzaio moduan.

Nazin els maders – Eskuarekin ahazteko keinua eginez. “Ez egin txisteak ingelesez Txomin. Nahikoa duzu komona non dagoen galdetzen asmatzen baduzu...”

-Jaf yu a parti jesterdei? – Ohe azpian zituen botilak seinalatuz.

Baietz erantzun zion, hutsik zeudela. Oporraldiko azken gaua zutela eta parranda ederra bota zutela aterpetxe inguruan. Bere arrebarekin egin omen zuen Islandia osoko buelta. “Batzuk amaitu eta besteak hasi”. Lehen eskuko informazioa eskuratzeko baliatu zuen Txominek parada eta Islandiaren inguruan galdetu zion Lorencori. Italiarrak ordea, beste leku batean zuen zentratua bere interesa. Parranda eta alkoholaz besterik ez zion hitzik egin. Alkohola oso garestia zela Islandian eta lokal espezializatuetan besterik ezin zela erosi. Horretaz gain, garagardo marka ezberdinak gomendatu zizkion eta Brennivín izeneko edari batekin kontuz ibiltzeko ohartarazi zuen. Oso gogorra zela eta burura oso azkar igotzen zela.

Harrituta geratu zen Txomin Lorencok alkohola eta festarekiko zuen obsesioarekin. Urte batzuk lehenago, berak ere ez zuen askoz gehiago buruan baina disimulatu egiten zuen behintzat, edo hori iruditu zitzaion une hartan. Ikaragarria iruditu zitzaion Islandia bezalako leku batera joan eta hori baino helburu edo erronka gehiagorik ez izatea. Ibili, lekuak ikusi, kultura ezagutu, harreman berriak egin… “Baina zer koño ari naiz esaten?!” Bere bizitza osoan zehar, halako helburuak zituen lehen aldia zela konturatu zen une hartan Txomin eta lotsa eta harrotasunaren arteko zerbait sentitu zuen. “Flogging Mollyren Drunken Lullabies Ekhirentzat! Joder… Eta txiste hauek ez ditu inork entzun behar benetan?”.

Orain arte, horrela doa Finlandia.

Eta horrela non-original soundtracka Spotify eta Youtuben.

Non-original soundtrack: Finlandia (2. atala)

Posted on Updated on

Hemen diztuze Finlandia online nobelaren 2. atalaren soinu banda izan diren kantuak entzungai:

Musika kurrikuluma

Posted on

Hemen duzue “32 urteko musika friki baten bizipen eta kezkak” posta idaztetik osatu nuen nire musika kurrikuluma. Zurea entzutea ikaragarri gustatuko litzaiguke. Animatzen?: